کوه و آسمان هشتم

ساقی اندر خم ما باز می گلگون کرد
در می کهنه دیرینهء ما افیون کرد
دیگران را می دیرینه برابر میداد
چو به این دلشدهء خسته رسید افزون کرد
روز اول که به استاد سپردند مرا
دیگران را خرَد آموخت...مرا...مجنون کرد